vrijdag 20 augustus 2010

Deze week 3 tassen gepimpt!

Ik ben deze laatste vakantieweek, terwijl Albert en Joeri weer zijn gaan werken, creatief bezig geweest.
Heb in opdracht klompjes geschilderd en 3 tassen opgepimpt.
Het zijn alle 3 nieuwe tassen, waarvan ik de klep bewerkt heb.
De eerste tas is met een origineel kentekenplaat uit Amerika. De stof achter de plaat is van een oude vlag van mijn werk.
De tweede tas is opgeleukt met een oud borduurwerk van een paard. Rondom felgroen lint. De stof achter het borduurwerk is van een oud kledingstuk van mij. Haha! Een leuke tas voor een paardenliefhebber.

En als laatste een tas met een borduurwerk van een schattig uiltje. Het is even zoeken die borduurwerkjes maar dan heb je ook wat.
Mijn creatieve uitspattingen van de laatste tijd hebben ook zeer zeker te maken met het overlijden van mijn vader. Gewoon lekker bezig zijn met die dingen die ik graag doe.
Groetekes, Nicole


Intens verdrietig !

Mijn lieve vader is er niet meer en ik ben intens verdrietig.

Gelukkig hebben we heel veel leuke, lieve herinneringen en natuurlijk foto's, waarvan bovenstaande wel erg leuk is.
Dag lieve papa!

Kus van Nicole

dinsdag 25 mei 2010

Vakantie Medemblik mei 2010!

Even een impressie van onze meivakantie naar Medemblik! Het weer was op anderhalve dag regen na goed. Dat wil zeggen droog en zonnig, de temperatuur was er niet naar om in je bikini te gaan liggen. Haha!
We zijn naar Volendam geweest, waar we natuurlijk foto's in klederdracht hebben laten maken, maar ook in Hoorn, Alkmaar, Enkhuizen en Amsterdam. Daarnaast hebben de kinderen lekker gezwommen in het zwembad, maar we hebben ook veel gekaart, gelezen, echt gerelaxed.
Wij waren samen met Ingrid, haar 2 kinderen, een vriendinnetje van haar dochter naar Medemblik geweest. Op maandag kwam ook nog een vriend van Joeri. Dus een club van 10 personen. Het ging prima samen!
Heel, heel veel tulpenvelden gezien. Maar wel allemaal langs de snelweg. Gelukkig heb ik toch nog 1 veldje kunnen fotograferen.
Dat hoort er bij natuurlijk die foto's in Volendamse klederdracht. Het was ook zo leuk om te doen. Haha!
Lekker kuiten in het water. De jongens zijn nu groot genoeg dat ze alleen kunnen gaan, maar Albert, Ingrid en ik gingen wel vaker lekker lezen in zwembad.
Groetekes, Nicole

dinsdag 20 april 2010

Creativiteit!

Heb de laatste maanden klompjes beschilderd in opdracht. Ik vind het heerlijk om te doen. Dus heb je interesse in ook zo'n leuk cadeautje voor een pasgeboren baby of een andere gelegenheid neem contact met mij op.
Zie hier het resultaat van de afgelopen tijd.











Groetekes, Nicole

donderdag 25 maart 2010

Venloop 2010 !!!

Impressie van de Venloop 2010!!! Het was weer grandioos. Milan en Igor liepen voor de 5e keer mee. Alhoewel Milan de zaterdag ervoor uit de wedstrijd was geschopt, de tegenstander had een forse overtreding op 'm gemaakt, waardoor hij niet verder kon voetballen, heeft hij toch nog goed kunnen rennen. Zijn pijn een beetje verbijtend, want toen hij zondag uit z'n bed stapte kon hij niet op zijn voet staan. Maar hij zou en hij moest de Venloop rennen! Ook Igor heeft goed gelopen, net voor de middenmoot. Net zo'n beetje als andere jaren. Jammer dat het wat regende, zeker bij die jeugdlopen. In de loop van de dag werd het droger.
1. en 2. Milan geeft alles voor het laatste sprintje!
3. Na de loop weer gauw het trainingspak aan.
4. en 5. Ook Igor gooit er voor de finish nog alles uit.
6. De broers met hun medaille.
7. 2568 het startnummer van Milan.
8. Igor staat samen met oma en Lois aan de kant bij de halve marathon. Supergezellig!
9. 2040 het startnummer van Igor.

Dus volgend jaar weer en dan loopt Joeri ook weer mee. Dit jaar had niet getraind en zelf ook niet veel gevoetbald. Dus het leek mij niet verstandig de 10 kilometer ongetraind te lopen. Volgend jaar is hij 18 jaar en mag hij zelfs als hij dat zou willen de halve marathon rennen. We zullen zien. Op naar de Venloop 2011 !!!

Groetekes, Nicole

dinsdag 16 maart 2010

In de ban van de ring....uh bas(gitaar) !

Albert is in de ban van de basgitaar. Al jaren dacht hij eraan om basgitaar te gaan spelen, maar het kwam er maar niet van. Nou wordt hij dit jaar 50 jaar en toen dacht hij dit is het moment. Na uren googlen op internet, soms tot in de nachtelijke uren heeft hij een gitaar besteld. Via een test op internet kwam hij erachter dat hij puur linkshandig is dus ook echt een linkshandige gitaar moest hebben. Die zijn natuurlijk wat duurder dan een gewone rechtshandige gitaar. Ook worden er geen starterssetjes aangeboden met een linkshandige gitaar. Maar diegenen die Albert kennen weten dat hij net zolang op internet zal zoeken tot hij de beste deal gemaakt heeft. Een goede gitaar met toebehoren voor een mooie prijs. Volgens mij is het gelukt! Een kennis wil hem wel de eerste beginselen van het spelen op de basgitaar bij brengen. Deze kennis komt donderdagavond. Ik ben benieuwd! Binnenkort speelt Albert op Pinkpop, toch????
Groetekes, Nicole

dinsdag 2 maart 2010

Blind date!

Een blind date met de Maaspoort. Wat is dat? Nou je boekt een voorstelling, maar je weet absoluut niet wat het is. Het kan cabaret, een dansvoorstelling, een toneelstuk, een zanger/es enz. enz. zijn. Best spannend, want het kan enorm tegenvallen. Jaren geleden hebben wij ons eerste blind date in de Maaspoort gehad. Toen bleek het om Hazel O'Connor te gaan. Een zangeres. Samen met een harpist vulde zij de voorstelling van anderhalf uur. Wij hadden samen met E. en R. de voorstelling geboekt. Daar zat ik op de eerste rij tussen Albert en R. De één vond het geweldig (Albert) en de ander (R.) vond het werkelijk verschrikkelijk. Ik vond het ook leuk, maar als er iemand (R. dus) onderuitgezakt en ongeinteresseerd naast je zit is dat niet het leukste.
Nu een paar jaar later durfden wij wel weer eens een gokje te wagen. We waren maar met z'n tweetjes want E. en R. gingen niet mee.
En dit keer was het een toneelstuk van de groep Suburbia uit Almere. Het bleek een stuk over pedofilie te zijn. In de flyer staat het volgende:

Blackbird van David Harrower - Over de grenzen van de liefde
In een morsige bedrijfskantine ontmoeten een man en een jongere vrouw elkaar na 15 jaar opnieuw. Onverwacht staat Una voor Ray's neus. Ze wil uitleg, een verklaring, ze wil hem zien. Ze wil praten over wat er destijds tussen hen is gebeurd.

Toen het toneelstuk begon wisten wij, omdat we er dus niets over gelezen hadden, nog absoluut niet waar het over ging. Maar gaandeweg de voorstelling werd ons duidelijk dat het ging om de toen 12-jarige Una, die een sexuele relatie had gehad met de toen 40-jarige Ray. Nu naar 15 jaar proberen de personages het verleden te reconstrueren. Betrof het een liefdesgeschiedenis, want er was ook (bleek ook later weer) liefde van haar kant, of ging het om misbruik.
Ja, er waren geen antwoorden in dit stuk. De acteurs speelden voortreffelijk. Ja het was een indrukwekkend stuk dat je tot denken aanzet. En daarom is zo'n blind date zo leuk. Als we dit in het Maaspoortprogramma hadden zien staan hadden we dat nooit geboekt. Een stuk over pedofilie kan toch niet leuk zijn. Wel dus!
Na de voorstelling was er nog een nabespreking waar je bij aanwezig kon zijn. Vele mensen verlieten de zaal en ik dacht: waarom nou zo'n nabespreking. Ik wilde ook vertrekken, maar Albert wilde blijven zitten dus toen ben ik ook maar gebleven. Achteraf was het wel de moeite waard. Er werd aan de mensen in de zaal gevraagd wat ze van het stuk vonden en zo kwam er een boeiend gesprek op gang tussen de acteurs en de zaal.
Vaker een blind date boeken?

Groetekes, Nicole