Update mei 2009 ! (Met o.a. "nieuw" werk, de verjaardag van Joeri en het kamp van Milan)

Zo, dat is weer een tijdje geleden dat ik geblogd heb, maar dat komt ook omdat ik aan een "nieuwe" baan ben begonnen. Oké, het is hetzelfde bedrijf, maar Regine en ik zijn overgeplaatst naar een andere locatie. En dat is voor mij wel een flink stuk verder fietsen. Van 6 minuten fietsen naar 25 minuten. Maar dat is wel goed voor mij. Haha! Een andere locatie, nieuwe mensen en ook ander werk geeft toch het gevoel dat je een nieuwe baan hebt. Ik ben dan ook best gaar na een dag werken van zoveel informatie, indrukken enz. enz. Daar komt nog bij dat er meteen heel veel van je verlangd wordt. Ik krijg een grote klus om adressen voor een afscheid te zoeken (wat enige haast heeft omdat de uitnodigingen de deur uit moeten), maar ik moet ook ingewerkt worden als secretaresse (dit werk heb ik nooit gedaan), omdat diegene die dat nu doet opgenomen moet worden in het ziekenhuis en dan moet ik haar vervangen (Doordat zij ook parttime werkt hadden we maar 2 ochtenden om in te werken, vanaf morgen 27 mei moet ik het al alleen doen). En dan moet ik de vrijdagen aan de balie zitten en alhoewel ik daar vorige jaar 1 x anderhalve week en 1 x 4 weken vervangen heb aan de balie moet ik toch wel weer het een en ander ophalen. Want aan de balie heb je niet alleen te maken met de telefoon, maar ook met zaalreserveringen, bedrijfsauto's reserveren, post frankeren, ziek- en herstelmeldingen. Daar komt nog bij dat toen ik op 11 mei begon er nog helemaal niets voor mij geregeld was. Geen werkplek, geen account, geen tijdsregistratiesysteem, geen eigen telefoon helemaal niets, terwijl ze al weken wisten dat wij kwamen. Toen ik daar op 11 mei naar toe fietste was het enige wat ik wist dat ik op interne zaken zou komen. Verder helemaal niets. Al met al dus geen leuk begin en ik voel me daardoor ook niet welkom! Wel even een kanttekening: mijn naaste collega's zijn alleraardigst. Aan hen ligt het absoluut niet dat ik mij (nog) niet thuis en welkom voel.

12 mei !!!
Maar nou iets leuks. Op 12 mei hebben we Joeri zijn 17e verjaardag gevierd. Hoera!!!!
Omdat de weekenden bij onze familieleden zo vol zaten hebben we zijn verjaardag gewoon op de dag zelf (dinsdag 12 mei) gevierd. En dat is zeer goed bevallen. We hadden wel gezorgd dat er wat te eten was, want de gasten kwamen natuurlijk na schooltijd. Albert had vrij genomen en ik werk dinsdags niet dus hebben wij alles in gereedheid gebracht. Albert heeft een grote pan kip kerrie klaargemaakt en ik een pan Unox pikantsaus (Joeri's lievelingsaus). Naast de familie kwamen er ook nog wat vrienden van Joeri. Ik moet zeggen het was een heel gezellige dag.
1. De cadeautjes. Veel geld natuurlijk. Van Igor en Milan kauwgum, chocola en een tekening met snoep van Igor. Van ons heeft hij een zelfgemaakte waardebon gekregen voor of het nieuwe thuisshirt van VVV of het nieuwe uitshirt van VVV of 2 uitwedstrijden met de supportersbus. Mag hij kiezen!
2. Mmmm....dat is lekker.
3. Joeri met enkele vrienden aan de staantafel.
4. Alle vier de opa's en oma's.

13 , 14 en 15 mei !!!
Milan is 13 ,14 en 15 mei op kamp geweest met school naar Roggel. Groep 8 gaat in tegenstelling tot de andere groepen 2 nachten op kamp. Vrijdagmiddag was hij helemaal knock-out. Het programma was ook berevol. Het begon al met de fietstocht naar Roggel op woensdagmorgen. Verder hebben ze die dag nog het stressspel en tienkamp gespeeld. Na het eten stond het bosspel "levend risk" op het programma en aansluitend een dropping/greppeltocht. Albert heeft bij het bosspel en de dropping een groepje begeleidt. Om 04.00 uur kwam hij die nacht naast me liggen. Dag 2 begon 's morgens met de survivaltocht. (Er zijn nog niet zoveel foto's van het kamp, maar onderstaande collage is van de survivaltocht).
'S middags zijn ze gaan zwemmen in de Leistert en na de barbecue stond het bosspel "Het ontploffende hoofd" op het programma. De kinderen rennen zich bij dat spel te pletter. Daarna zou er disco zijn, maar de meesten gebruikten het om even op adem te komen. En als afsluiter de spokentocht. Zowel bij het bosspel als de spokentocht heb ik mee geholpen en zeker de spokentocht was ontzettend leuk. Samen met S. moest ik een groepje van 5 meiden begeleiden, maar 3 van de 5 gingen er bij de escapemogelijkheid (voordat echt het "enge" stuk begint) al uit, zodat S. en ik nog maar met 2 meisjes overbleven. Ik lag iets eerder in bed dan Albert de vorige avond, haha, om 02.00 uur namelijk. De volgende dag moest groep 8 weer naar huis fietsen, nadat ze hun spulletjes hadden ingepakt. Milan heeft er enorm van genoten.

16 mei !!!
Ik had nog wat kleding nodig dus ging ik alleen met Albert, de kinderen bleven thuis, naar de stad. Heb wel vanalles aangehad, maar verder dan een zomerbroek en een shirtje ben ik niet gekomen. Toen ik het opgegeven had en samen met Albert nog wat door de stad wandelden viel mijn blik op onderstaande rode schoenen in de etalage van een schoenenwinkel.
Ik was meteen verliefd. Die wilden ik graag hebben, maar zouden ze passen? En ja hoor, maat 38 hadden ze nog en ze pasten precies. Bij de weg: ze pasten ook goed bij de zomerbroek die ik net daarvoor gekocht had. Helemaal blij ging ik weer naar huis.

22 mei !!!
Weer eens naar de bioscoop geweest. Naar "Angels en Demons" (Het Bernini mysterie). Joeri was samen met T. de avond daarvoor al geweest en vond het een erg goed film. Beter dan de Da Vinci Code die hij 's middags bij diezelfde T. op DVD had gezien. Ik heb het boek het Bernini mysterie gelezen dus weer eens een keertje naar de film vond ik wel leuk. Samen met Albert, Milan en mijn vader togen wij naar Venray. Helaas was de film in het Luxor te Reuver uitverkocht. Dat is toch echt wel een mooiere bioscoop.
En dan nu de film: Na een bombastisch begin komt de film een beetje traag op gang. Net wanneer de film vaart krijgt met de klopjacht op de Illuminati die elk uur 1 van de 4 opvolgers van de paus zal vermoorden is het pauze. Jammer. Ik vond de film best spannend, maar ook wel wat voorspelbaar. En prachtige beelden van Rome (ook de met de computer gemaakte beelden). Ik heb het boek een aantal jaren geleden gelezen en kon mij er niet meer zoveel van herinneren, maar wel dat het boek erg bombastisch eindigde. Gelukkig is dat niet in de film. Al met al heb ik een leuk avondje uit gehad.

23/24 mei !!!
Een lang weekend met prachtig weer. Heerlijk. Via een ander blog dat ik lees werd ik geattendeerd op de wespenvanger van de Action. Ik vond ze zo leuk dat ik er meteen 2 ben gaan halen. De kosten...? Voor 2 wespenvangers moest ik 3,20 euro afrekenen. Dat is nog eens leuk shoppen.
Joeri was afgelopen weekend vrijwilliger bij het Top B toernooi dat de voetbalclub SVB georganiseerd had. Hij heeft hand en spandiensten verricht, maar ook 2 wedstrijden voor Club Brugge gevlagd. En dat vond hij natuurlijk erg leuk.
De andere jongens hadden dit weekend de waterballonnetjes weer gevonden. Echt de hele dag hebben ze met die ballonnen gespeeld. Samen met de buurkinderen speelden ze een spel en werden de ballonnetjes over de schutting gegooid. Heerlijk de hele dag buiten. Ze hebben dit weekend geen Wii, DS of wat dan ook in handen gehad.

Huh..hoe krijg ik die nu dichtgeknoopt!

Milan vult de ballonnen!

26 mei !!!

Ik moest vroeg opstaan....om 5.20 uur. Grr..., maar als je er eenmaal uit bent dan gaat het wel. Ik heb met Joeri meegelopen met zijn krantenwijk, want ik neem de wijk woensdag 27 mei en donderdag 28 mei over als Joeri met school naar een sportevenement is in Groningen (http://www.athenespelen.com/ ). Hij vertrekt woensdag al om 05.45 uur dus dan blijft er geen tijd over om de kranten te doen. Ik hoop maar dat het morgenochtend en donderdagochtend niet onweert want dat vind ik zo eng. Voor de rest is dat rondbrengen van kranten best leuk om een keer te doen. Nee, niet zoals Joeri 6 dagen in de week.

Groetekes, Nicole

Stoere jongens!

Afgelopen woensdag (29 april) was Igor een dagje weg met een klasgenootje en zijn wij met de andere 2 jongens de stad in geweest. Natuurlijk even bij Jack & Jones binnen. Hé hé, eindelijk heeft Joeri z'n roze t-shirt kunnen scoren en Milan hetzelfde t-shirt maar dan in het grijs. Ze wilden toen we thuiskwamen meteen op de foto gezet worden. Mijn ontzettend leuke, stoere boys.

Groetekes, Nicole

Prijsuitreiking!

Donderdagmiddag 23 april 2009 heeft Milan zijn prijs in ontvangst genomen die hij gewonnen heeft met een naam verzinnen voor het Ga voor gezond! - meisje.
Door Jetix zijn hiervan ook opnames gemaakt. Die worden op 27 mei en 30 mei (de herhaling denk ik) uitgezonden.
1. De echte prijs (een Wii met 2 spellen) kreeg hij voor de opnames door medewerkster Sandra B. uitgereikt. Ik heb het direct in de auto gezet, want het duurde nog wel een uur voordat het item van Milan werd opgenomen.
2. De kinderen van de Don Bosco-school speelden nog een aantal spellen die werden opgenomen en na de uitslag zong Sita het Ga voor gezond-lied.
3. De opnames met Milan gaan beginnen. De regisseur en Sita bekijken waar Milan en Sita moeten gaan staan.
4. De eerste take. Regisseur, cameraman, geluidsman, de producer met het scherm, Sandra B. die de Wii onder in beeld aan Sita moet geven, zodat zij 'm weer aan Milan kon geven. Dit was een uitgepakte Wii, omdat er geen reclame gemaakt mocht worden.
5. Alle kinderen van de Don Boscoschool waren al naar huis en het schoolplein was leeg, behalve Igor, Joeri en S. die op een speeltoestel zaten te kijken naar de opnames.
6. En weer een take.
7. Na de opnames nog even een foto met Sita.
8. en 9. Milan was nog niet thuis of de Wii en de spellen werden uitgepakt.

Weer een ervaring rijker!

Groetekes, Nicole

Joeri op survival in de Ardennen!

Joeri is 3 dagen met school op survival geweest in de Ardennen. Hij heeft genoten. Is gisteren hondsmoe thuisgekomen en heeft vandaag vrij van school. Sterker nog de vakantie is voor hem al begonnen. Klimmen, tokkelen, kano varen, vlot bouwen, abseilen, mountainbiken, "slapen"(op een hele harde ondergrond) in de slaapzak, kampvuur. Superdagen!
Groetekes, Nicole

Mijn leven is.....voetbal?!

Van huisuit heb ik niets met voetbal. We keken dus ook nooit naar voetbal op de televisie. Mijn vader vindt er geen klap aan. Er gaat nog een leuke anekdote: Toen ik een paar jaar was (lang geleden dus) kwam er een man langs de deuren met een nieuw voetbaltijdschrift. Mijn vader deed de deur open en de man vroeg of hij misschien interesse had in een voetbaltijdschrift. "Voetballen, wat is dat?", vroeg mijn vader. (Hij wist het natuurlijk wel, maar hij was die man een beetje aan het stangen). "Nou, zo'n spelletje met een bal, kent u Johan Cruijff niet?". "Johan Cruijff?", zei mijn vader, "woont-ie hier soms in de straat?". Toen gaf die man het op. Hij zei: "Met u valt niet te praten over voetbal." En het is nog steeds zo. Mijn vader is inmiddels 71 en kijkt veel liever naar schaatsen of wielrennen.

Maar toen leerde ik Albert kennen. Albert deed al jaren aan veldvoetbal en had toen al 10 jaar een seizoenkaart van VVV-Venlo. Af en toe ging ik naar mijn vriendje kijken als hij thuis moest voetballen. Maar mee naar VVV-Venlo ging ik al helemaal niet. Een beetje naar 22 voetballende jongens kijken. Ik was toch niet gek? Ach, en toen was het een keer stralend weer. Het was Pinksteren en VVV moest voetballen. Wat moest ik op een zondagmiddag alleen thuis? Dus ik ging 'ns mee. En......? Best leuk eigenlijk. Albert ging van voetbal af, omdat hij op zondag ook weleens met mij op pad wilde of met mooi weer lekker een stukje motorrijden. Af en toe ging ik mee naar VVV.

Drie heerlijke zonen werden geboren. En deze zonen bleken de voetbalinteresse van hun vader te hebben. Joeri ging op voetbal, Milan ging op voetbal, Joeri kreeg een seizoenkaart van VVV, Igor ging op voetbal (Ik heb nog geprobeerd of hij niet een andere sport wilde gaan doen, maar nee hoor....ook voetbal), Milan kreeg een seizoenkaart van VVV, Igor ging bij de Koelkids. Igor en gingen ook steeds vaker mee naar VVV. En toen promoveerde VVV naar de eredivisie. Ipv vrijdags zouden ze nu op zaterdagavond of zondagmiddag gaan spelen. Ik zei tegen Albert dat ik niet iedere 2 weken een zaterdagavond of een zondagmiddag alleen met Igor thuis wilde zijn. Dus kochten wij ook een seizoenkaart en werden net zoals Albert, Joeri en Milan lid van de supportersvereniging. Dat seizoen, en trouwens ook dit seizoen, zijn we ook met z'n vijven herhaaldelijk naar uitwedstrijden geweest (meestal met de supportersbus). Zelfs op 2e kerstdag. Helaas VVV degradeerde, maar ik vond het inmiddels zo leuk dat ik mijn seizoenkaart voor dit seizoen heb laten verlengen. Wie had dat gedacht? Ik niet in iedergeval. Ik kan het mensen ook niet uitleggen hoe leuk het is om voor een clubje te zijn. Je hebt vaste plaatsen in het stadion. Dus elke thuiswedstrijd zit je met dezelfde mensen bij elkaar. Ik zit, uitgedost met mijn van sinterklaas gekregen VVV-sjaal, tussen 2 mannen net achter Albert, Milan en Igor. Joeri staat op de sfeertribune, achter de goal, samen met zijn vrienden.

Maar er is niet alleen VVV-Venlo. We hebben ook nog SVB waar onze 3 jongens voetballen. Joeri in de B, Milan in de D en Igor in de E. Joeri en Milan trainen 2x in de week en Igor 1x keer. En dan zaterdag natuurlijk een wedstrijd spelen. Igor speelt meestal rond 9 - 10 uur, Milan rond 12 uur en Joeri rond half 3. Dat wil dus zeggen dat wij de hele zaterdag onder de (voetballen)pannen zijn, want Albert en ik proberen toch zo vaak mogelijk te gaan kijken. En een voetbalwas dat dit oplevert. Poehhh. Maar de jongens hebben er plezier in dus wij ook.

Maar het is nog erger geworden. Sinds een aantal maanden volgen we ook het eerste van SVB. Zij spelen altijd op zondagmiddag en als we kunnen en ze spelen thuis dan gaan we kijken. Dit weekend was het raak. Vrijdagavond een wedstrijd van VVV, zaterdag onze jongens en zondag het eerste van SVB. Een echt voetbalweekend. Hoe is het mogelijk dat ik er zo in gezogen ben? Ik weet het niet, maar ik vind het echt leuk. Ik merk wel dat er mensen zijn die hier een beetje raar tegenaan kijken. Die vinden voetbal voor het plebs. Dan schijn je niet op hetzelfde level te zitten, want voetbal is maar een dom spelletje. Nou ja, so what? Wij doen het wel met het hele gezin. Het is een echt gezinsuitje waar we allemaal plezier aan beleven.

En vrijdag gaan we weer....het wordt nog spannend als VVV deze week verliest en RKC wint. Ik hoop dat het goed komt en dat we dit weekend of anders volgend weekend een VVV-feestje kunnen vieren in de stad.

Voetbalgroetekes, Nicole

Zo moeder, zo zoon?!

Prijzen winnen zit dat in de genen? Ik heb geen idee, maar ik weet wel dat Milan gisteren een leuke prijs gewonnen heeft. Milan en Igor hadden beiden een naam verzonnen voor het Ga voor het gezond!-meisje (www.gavoorgezond.nl). Op de valreep had ik hun kleurplaten (met de verzonnen namen) opgestuurd. Gistermorgen kwam ik thuis van een uurtje stadten en toen zag ik op de telefoon dat er 2 bellers geweest waren. 1 telefoontje was van mijn zus en die andere had een voor mij wel heel onbekend netnummer. In het telefoonboek ben ik gaan opzoeken bij welke stad dat netnummer hoorde, maar ik kon het niet vinden. Grr. Ik heb nog 2 prijsvragen weg en bij 1 van deze prijsvragen zou je gebeld of gemaild worden als je een badjas gewonnen had. Zou het dat geweest zijn? Maar ineens dacht ik aan de gavoorgezond-prijsvraag. Op internet heb ik opgezocht waar ik die kleurplaten naartoe gestuurd had. Woerden! Weer het telefoonboek gepakt en ja hoor dat was het netnummer van Woerden. Het zal toch niet! Dus maar gewoon teruggebeld op dat nummer. "Goedemorgen met het gezondheidsinstituut NIGZ, waarmee kan ik u van dienst zijn?" "Ja, uh...iemand heeft mij gebeld dus ik dacht ik bel even terug." "En wie heeft u dan gebeld?" "Nou dat weet ik niet" "Wat voor soort werk doet u?" Ik dacht toen dit gaat de verkeerde kant op dus ik gooide het over een andere boeg. "Heeft u misschien een prijsvraag uitgeschreven?", vroeg ik. "Ja", zei de mevrouw, "de ga voor gezond prijsvraag". "Daar hebben 2 kinderen van mij aan meegedaan". "Nou dan weet ik wel met wie ik u moet doorverbinden, momentje aub." De mevrouw die ik toen aan de lijn kreeg was heel aardig en vertelde me dat Milan met zijn naam voor het Ga voor gezond!-meisje gewonnen had. Wauw!! De prijsuitreiking is donderdag 23 april bij de Don Bosco-school in Venlo, waar Jetix die middag neerstrijkt. Het is puur toeval dat ze deze keer naar een school in Venlo gaan. Het had net zo goed Groningen kunnen zijn. Milan mag dus samen met Sita de naam presenteren. Dit wordt opgenomen en uitgezonden in het Ga voor gezond journaal bij Jetix. Dus dat wordt heel spannend. En......Milan heeft een Nintendo Wii gewonnen. En die wilden de jongens zo graag hebben. De door Milan verzonnen naam geven we nog niet prijs, want het zou jammer zijn als-ie al op internet staat terwijl de presentatie nog moet komen.
Zo moeder, zo zoon?!

Groetekes, Nicole

Gepimpte tassen en een kinderfeestje!

Het pimpen van tassen stond even op de achtergrond, maar nu heb ik de smaak weer te pakken. Een half jaar geleden had ik 3 gebruikte pukkels/ransels via internet gekocht (2 geplastificeerden en 1 van canvas) en die ben ik nu aan het pimpen. Ik heb er al 1 helemaal af. Een oude postzak een emaillen plaatje erop en een stukje lint en je krijgt wat je hieronder ziet.
Ik vind 'm zelf erg leuk gelukt. De pukkel van canvas ben ik aan het bewerken met kanten tafelzeil (heel goedkoop gekocht in Turkije). Alleen krijg dat maar weer eens op die klep genaaid. Dat canvas is heel dik. Ik hoop dat het lukt. Voor de derde pukkel heb ik al lege capri-sonne pakjes aan elkaar genaaid. Dat ziet er al gezellig uit, maar het is nog te weinig. Er moet nog wat op. En ik weet nog niet wat. Ik zie op andere sites dat gepimpte tassen best prijzig zijn om te kopen. De kosten zitten vaak niet in het materiaal, maar in het bedenken en het vele zoeken naar leuke spulletjes (rommelmarkten aflopen). Zie binnenkort de foto's van de andere 2 pukkels (als ze lukken uiteraard).

Igor had gisteren een kinderfeestje van zijn beste vriendje J. En hij kwam toch met iets leuks thuis. De moeder van J. volgt al jaren schildersles en had aan haar leraar gevraagd of hij geen workshop kon organiseren in de ruimte waar ze ook les krijgt. Dus niet bij vriendje J. thuis. Dat wilde hij wel. De moeder van J. had van tevoren al de vierkante canvasdoekjes voor de kinderen in een kleur geschilderd en de 2 doekjes met boekbinderstape als een soort boekje in elkaar gezet. Igor is niet zo creatief dus hij had de voorbeelden een beetje nagetekend. Maar dat heeft hij wel goed gedaan en het resultaat vind ik enig. Igor vond het zelf ook goed gelukt.

I. zei dat het een rustig kinderfeestje was geweest. De kinderen hadden allemaal geconcentreerd zitten schilderen en plakken (veertjes, pijpenragers, enz.)

De opa van vriendje J. had gezorgd dat er bij thuiskomst de happy meals van Mc. Donalds klaar stonden. Dus dat was voor de kinderen een lekkere afsluiting van een geslaagd feestje.

Groetekes, Nicole